ورای مرز میان پاکی و ناپاکی
تقیسم حیوانات به دو گروه حلال و حرام ( ر.ک لاو ۱۱ ٬ تث ۱۴ ) گرچه ممکن است عجیب و همیشگی به نظر آید٬ باعث شده بود که در آیین یهود نیز آدمیان را به دو گروه تقسیم کنند: اسرائیلیان که قومی پاک و منزه محسوب می شدند٬ و بت پرستان ناپاک. آنچه این دو گروه را از هم متمایز می ساخت به ویژه حیوانات ناپاکی بود که خوردن آنها بر اسرائیلیان حرام اعلام شده بود و از این رو دو گروه نمی توانستند بر سر یک سفره نشسته از یک نوع گوشت بخورند و بدین ترتیب با هم تماس و نشست و برخاست داشته باشند. رویای پطرس در شهر یافا را نیز باید در راستای همین واقعیت درک نمود ( اع ۱۰ ). از میان رفتن میان حیوانات (( حلال و حرام )) در آن رویا نمودی بود از این واقعیت که از این میان انسانها نیز دیگر چنین تمایزی وجود ندارد و همه در برابر خدا یکسانند. بنابراین در پس این سمبول٬ واقعیت وحدت ابنای بشر و یکپارچگی کل کلیسا نهفته است.

