انسان و حیوان در مضمون نجات
طغیان و تسلیم حیوانات
وجود حیوانات درنده و وحشی خود نمودی است از طغیان طبیعت علیه انسان٬ و هرج و مرج و آشوبی که با گناه به این جهان راه یافت. چرا که تا پیش از گناه آدم تمام حیوانات از اهلی گرفته تا وحشی جملگی تابع و فرمانبردار کسی بودند که بر آنها نام گذاشته بود. ولی به واسطه گناه تمام خلقت٬ من جمله دنیای حیوانات اسیر و گرفتار شد ( ر.ک روم ۸: ۱۹- ۲۲ ). اما به واسطه فیض الهی یا به عنواتن نمودی از آنچه در سلطنت مسیح رخ خواهد داد٬ در برخی موارد خاص شاهد آنیم که حیوانات آرامش و نجابتی از خود نشان می دهند که یادآور بهشت است ( دان ۶: ۱۷- ۲۵ ٬ ۱۴: ۳۱- ۴۲ ٬ مز ۹۱: ۱۳ ٬ مر ۱: ۱۳ ٬ ۱۶: ۱۸ ٬ اع ۲۸: ۳- ۶ ). حیوانات وحشی و درنده در ایام آخر٬ یعنی زمانی که گناه و فساد به کلی از جهان رخت بربسته است ناپدید ( لاو ۲۶: ۶ ٬ حزق ۳۴: ۲۵ ) یا رام و اهلی خواهند شد ( هو ۲: ۲۰ ٬ اشعیا ۱۱: ۵ و ۶ و ۷ ٬ ۶۵: ۲۵ ). در دنیای اتحاد یافته دیگر از طغیان و سرکشی در طبیعت خبری نیست و خوی حیوانی انسان نیز ( ر.گ یع ۳: ۲- ۸ ) به کلی مغلوب گشته مبدل می گردد ( ۱- قرن ۱۵: ۴۴ و ۴۵ و ۴۶ ).

