مرکز مطالعات و پژوهشهای کلیسای جهانی

کلیسای جهانی عیسی مسیح خداوند:الان همان زمانی است که در رحمت خدا به روی شما باز است. ۲ قرنتیان ۶: ۲

تصویر خدا در هنر مسیحی ( پاسخ به سایت پدر ) بخش اول

سلام بر همه خوبان

در این پست پاسخی باز به کژاندیشانی خواهم داد که زمانی که مطالبشان را میخوانم جز تاسف برایشان چیز دیگری ندارم.

قبلا هم کسانی در بلاگفا وبلاگی هایی به نام گوسفند و از این قبیل ایجاد کرده اند که ناموفق بوده اند. متاسفانه این شخص و اشخاص هیچ وقت نخواهد واژگانی همچون بره گوسفند یا شیر را در یگانه کلام خداوند یعنی کتاب مقدس بفهمند.

پاسخ صریح به این افراد:

اگر بیان لفظ بره٬ گوسفند و شیر برای خدا بی ادبی کتابمقدس است آیا بیان اسلام از اینکه علی ابن ابیطالب شیر سرخ عربستان ( شیر خدا ) گفتن بی ادبی نیست؟

متن سایت پدر:

یوحنای لاهوتی از نویسندگان کتاب مقدس در عهد جدید، خدای خود را به گوسفند ذبح شده‌ای تشبیه می‌کند که هفت شاخ و هفت چشم دارد. یوحنا در رویای خود در فصل پنجم عبارت ششم می‌نویسد:

و دیدم در میان تخت و چهار حیوان و در وسط پیران برّه چون ذبح شده ایستاده است و هفت شاخ و هفت چشم دارد که هفت روح خدایند که به تمامی جهان فرستاده می‏شوند

همچنین در فصل هفدهم آیه چهارده می‌گوید :

ایشان با برّه جنگ خواهند نمود و برّه بر ایشان غالب خواهد آمد زیرا که او ربّ‏الارباب و پادشاه پادشاهان است و آنانی نیز که با وی هستند که خوانده شده و برگزیده و امینند.

یوحنا می‌گوید گوسفند مزبور گویا ذبح شده بود (با شک و تردید) نه این که واقعا ذبح شده باشد.

سپس در باب هفتم آیه نهم از همان سفر می‌نویسد:

و بعد از این دیدم که اینک گروهی عظیم که هیچ کس ایشان را نتواند شمرد از هر امّت و قبیله و قوم زبان در پیش تخت و در حضور برّه به جامه‏های سفید آراسته و شاخه‏های نخل بدست گرفته ایستاده‏اند و به آواز بلند ندا کرده می‏گویند نجات خدای ما را که بر تخت نشسته است و برّه را است.

به نظر شما در این تشبیه (که خداوند را به گوسفند تشبیه کرده‌اند)،چه معنی و حکمتی می‌تواند باشد. شاید بگویید این تشبیه کنایه از لطافت و نرمی و تسلیم و سازش‌پذیری است . فرض کنیم چنین معنایی را اراده کرده باشند اما آیا خداوند چنین صفاتی را دارد ؟ بله خداوند لطیف است اما آیا نعوذ بالله همچون گوسفند تسلیم یا سازش‌پذیر است یا … . پس اگر مراد گوسفند نباشد و چنین صفاتی باشد باز هم خداوند از چنین صفاتی مبراست و قیاس مع الفارق است .

باز هم از باب مماشات ما کوتاه می‌آییم و فرض می‌کنیم این خدای خاص که مورد تشبیه واقع شده است چنین صفاتی دارد و نرم است و سازش پذیر و …. آن وقت این سوال مطرح می‌شود که آنچه را که گوسفند می‌نامند آیا غضب دهشت‌آور و عذاب و خشم و صلابت هم دارد یا نه؟! اگر گوسفند است یا شبیه گوسفند، پس نباید این صفات را داشته باشد . اما این آیات را ببینید : سفر رؤیا ۶ : ۱۶ پولس نیز در نامه‌اش به عبرانی‌ها خداوند را این گونه توصیف می‌کند ۱۲ : ۲۹ : خدای ما آتش فرو برنده است.

حال جالب آن است که این گوسفند نرم و اهل عطوفت و لطافت و سازش ، هفت شاخ دارد! گاو به خشونتش معروف است چون دو شاخ دارد. اکنون تصور کنید خشونتِ هفت شاخ را.

وقتی باب تشبیه خداوند به حیوانات باز شود ، ممکن است کسی پیدا شود که خداوندی را که آراسته به صفت امانتداری است ، نعوذ بالله به سگ تشبیه نماید. چون سگ حیوان امانت داری است! اعاذنا الله . آیا اگر چنین اتفاقی بیافتد دوستان مسیحی این گونه تشبیهات را می‌پذیرند؟ طبعا باید بپذیرند. چرا که کتاب مقدس خود خداوند را به دلیل لطافتش به گوسفند مانند کرده است ،‌ پس نباید در تشبیه به حیوانات دیگر مشکلی باشد .

راستی آیا می‌توان خداوند را به دلیل نیروی زیادی که دارد ، پناه بر خدا ،‌ به گاو تشبیه کرد؟ چرا؟

آیا می‌توان خداوند عزیز را به دلیل تحمل و صبری که دارد ، پناه بر خدا ، به الاغ مانند نمود؟ چرا که الاغ، حیوانک اسطوره صبر و بردباری است و خداوند نیز که آزار یهود را تحمل کرده نیرومند و با صبر و شکیباست! تفاوت در چیست؟!

مساله دیگر این که اگر این تشبیه درست است مسیح باید به گوسفند بودن افتخار کند یا … اما چه شده که در اناجیل چهارگانه آمده است که مسیح خودش را چوپان گوسفندان شمرده : در إنجیل یوحنا فصل دهم آیه بیست و هفتم ۱۰ : ۲۷ آمده است:

گوسفندان من آواز مرا می‏شنوند و من آنها را می‏شناسم و مرا متابعت می‏کنند.

دوستان عزیز مسیحیم ،‌ چگونه شما خدای خود را گوسفند می‌نامید، در حالی که شایسته نیست حتی انسانی را به چنین نامی ملقب کنند . مگر نه آن است که انسان برتر از گوسفند است؟ حضرت مسیح علیه السلام در انجیل متی باب دوازدهم آیه دوازدهم ۱۲ : ۱۲ خود به این مطلب شهادت می‌دهد و می‌فرماید: پس چقدر انسان از گوسفند افضلست.

دوستان عزیز مسیحیم ، آیا این ادب کتاب مقدس پذیرفتنی است؟

پاسخ به این سایت:

اول: یوحنا نه لاهوتی بلکه یوحنا بن زبدی یا یوحنای رسول(یونانی:Ιωάννης) می باشد این اولین اشتباه ایشان.

حیوانات

از میان موجودات مرئی جهان آفرینش٬ حیوانات از همه به ما انسانها نزدیک ترند. این قرابت و نزدیکی که گاه بر ما آدمیان پوشیده می ماند بخصوص برای عبرانیان که بیش از روزگار ما با حیوانات در تماس بودند واقعیتی ملموس و آشنا بود. به همین خاطر است که کتابمقدس برای توصیف روشن تر پاره ای خصائص انسانی از تصاویر مربوط به حیوانات مدد می جوید: دشمن را به سگ تشبیه می کند ( مزحور ۲۲: ۱۷ )٬ و قشون مهاجم را به انبوه ملخ ( اشعیا ۳۳: ۴ ). همچنین گاه خدا و گاه دشمن به شیر تشبیه می شوند ( شایان توجه است که ابهام و پیچیدگی برخی از این سمبولها خود نمایانگر ابهام نهفته در جهان حیوانات است- حیواناتی که والاترین و پلیدترین اعمال از آنها ساخته است ). گاه افراد قوم به گله گوسفند تشبیه می شوند ( مثل ناتان در ۲ سموئیل ۱۲: ۱- ٬ ارمیا۲۳: ۱- ۸ ٬ خزقیال ۳۴ ٬ یوحنا ۱۰: ۱- ۱۶ ). حتی مسیح به صورت بره ( یوحنا ۱: ۲۹ ٬ مکاشفه ۵: ۶ ... ) و روح القدس به صورت یک کبوتر ( متی ۳: ۱۶ ) تصویر می شوند.

با این حال آنچه در این جا مهم است تلاش و کوشش مردان کتابمقدس است در مواجهه با قدرت دنیای حیوانات و پی بردن تدریجی به برتری انسان بر حیوان. از این گذشته نویسنده گان کتب مقده با به تصویر کشیدن دنیای حیوانات که خود نیز کم و بیش در آن نقش دارند٬ در نهایت سرنوشت کل بشر و جهان خلقت٬ و اشتیاق آنها به نجات را نمایان می سازند.

انسان و حیوان در عالم خلقت

آیا حیوان از انسان برتر است؟ پرستش حیوانات گرچه ماهیت و مفهومی بت پرستانه دارد٬ نشانگر آن است که موجودات زبان بسته تا چه حد در برخی ادیان باستان نظیر مذاهب مصریان قدیم موجوداتی مهم و مقدس محسوب می شدند. حتی قوم اسرائیل نیز گاه و بیگاه وسوسه می شد از حیوانات یا تمثالهای ایشان بت ساخته آنها را همچون خدا پرستش نماید ( خروج ۳۲: ۱ - پادشاهان ۱۲: ۲۸- ۳۲ ). با این حال شریعت موسی٬ هشدارهای انبیا و نصایح کتاب حکمت جملگی قوم اسرائیل را از دست زدن به این عمل شنیع و خفت بار باز می دارند ( حکمت ۱۵: ۱۸ و ۱۹ رومیان ۱: ۲۳ ). دشمنان بت پرست نیز به جای آن که حیواناتی که می پرستیدند به وقت تنگی به کمکشان آیند٬ وسیله مجازاتشان می شوند ( حک ۱۵- ۱۶ ٬ خزقیال ۳۹: ۴ و ۱۷- ۲۰ ٬ مکاشفه ۱۹: ۱۷ و ۱۸ و ۲۱ ).

دوست مسلمانم آیا این هم ادب قرآنی و اسلامی است که علی ابن ابیطالب را شیر خطاب میکند؟

+ نوشته شده در تاریخ ساعت توسط : عمانوئیل آسمانی |

درباره وبلاگ

نیچه می گوید : هرکس به اندازه درک و شعور خودش می تواند از یک کتاب یا از جامعه خودش بهره بگیرد و آن رو بفهمد و نه بیشتر از فهم خودش.
این جمله من را یاد یک جمله دیگر می اندازد.
امانوئل کانت می گوید : هر کسی به اندازه خودش از جهان و هستی خودش می تواند برداشت کند و نه بیشتر.

من کاتولیک، ارتدوکس و پروتستان هستم!

کلیسای مسیح باغی است از گلهای رنگارنگ و زیبا که هر کدام عطر و جلوه خاص خود را دارند و رایحه دل انگیز و خوش برای خداوند و هم دنیای اطراف خود، چشمان ما زمانی که با دید خداوند بدین کلیساها بنگرد، می تواند آنچه را که خداوند در آنها می بیند، مشاهده کند و می توانیم هر یک از ما چنین اظهار بداریم:

من می خواهم یک کاتولیک باشم، مثل پدر جروم که زندگی خود را در راه ترجمه کلام خدا گذارد و چشمانش در کلام کمسو گردید. می خواهم کاتولیک باشم و عضو کلیسای جامع مسیح، کاتولیکی چون فرانسیس آسیسی که پیام محبت و فقر را به گوش کر زمانه نواخت، بلی اگر کاتولیک بودن یعنی سنت فرانسیس بودن، من می خواهم یک کاتولیک باشم تا بوسه بر سر و صورت جذامیان بزنم و منادی رستگاری فقرا در میان فساد و تباهی باشم، بلی چون او دیوانگی تازه را اعلان نمایم و می خواهم کاتولیکی باشم چون هزاران خواهر و برادرم که در دور افتاده ترین نقاط دنیا آغوش خود را بر هر گرانبار و دردمند گشودند و پدر و مادر پشیمان شدند و یاور سالمندان و روستائیان. من نیز آرزو دارم مثل آنان باشم.

یک کاتولیک برای عیسی مسیح.

من می خواهم یک ارتدوکس باشم به درستی و معنی نامم در تعلیم صحیح مسیح، با هدایت روح القدس، خارج از بت پرستی. ارتدوکسی چون گریگور نور دهنده که از قعر سیاه چالها مسیحیت را بنیاد بنهم، می خواهم ارتدوکسی باشم چون هزاران شهیدی که در ایران شمشیر شاپورها و بهرام ها و یزدگردها آنان را تکه تکه کرد. بلی ارتدوکس چون آنها که خداوند را انکار ننمودند. ارتدوکسی چون آشوریهای آن زمان ایران که پایهای زیبای این مبشرین تا به هند نیز رفت فقط با یکی عصا و توشه دان. می خواهم ارتدوکسی باشم همچون ژاک دست و پا برده و هزاران هزار شهیدی که در اقرار خداوند خون ریختند ولی کلیسای خدا را استوار ساختند بر صخره ایمان و امید و محبت.

ارتدوکسی می خواهم باشم برای عیسی مسیح

من می خواهم یک پروتستان باشم. معترضی علیه گناه و شیطان که جنگ من با خون و جسم نیست و نه با فره های دیگر، بلکه با فوجهای شرارت در جایهای آسمانی، می خواهم چون لوتر بیداری، همه زمانها باشم و حیاتی را که با ایمان است بدست آورم. چون وسلی ها قدوسیت را ندا دهم و چون مودیها، فینی ها و مولرها از محبت مسیح سفید برای سیاهان بگویم و چون هزاران برادر و خواهری می خواهم باشم که آرامگاهشان جنگلهای تاریک آفریقاست و در راه مسیح جان داده اند، همچون شوایتزرها و ... بسیاری دیگر که حتی نامشان معلوم نیست.

یک پروتستان برای عیسی مسیح...

می خواهم یک پروتستان، ارتدوکس و کاتولیک باشم، مثل عزیزانم که در زندانها در شکنجه هستند و بی رمق و زیر چکمه های ظلم و ستم دعای آنان هنوز بر می خیزد و چون بخور به حضور خدا بالا می رود. می خواهم یک ... چون استیفان که لقبی نداشت و حتی مثل شاگردان در انطاکیه مسیحی هم نامیده نشده بود، چون او همچون یعقوب شهید و پطرس وارونه مصلوب و چون میلیونها خواهران و برادرنم که معلوم نبود چه بودند و نامی نداشتند جزء شاگرد ولی طعمه شیرهای درنده شدند و در شعله ها خاکستر گردیدند، اما عیسی مسیح را ایستاده دیدند. می خواهم چون برادر چینیم، چون خواهر سیه چرده ام، و برادر عرب زبانم و افریقایی بی زبانم می خواهم چون همه آنان در مسیح باشم. نه کیفایی، نه پولسی نه اپلسی بلکه یک شاگرد و متشکل شوم بصورت پسر خدا در بدن مسیح و می خواهم روزی با تمامی برادران و خواهران کاتولیک، ارتدوکس و پروتستانم در آسمان باشم و با همه آنان یک سرود بخوانیم و خدا را بسرائیم قدوس، قدوس، قدوس ...