آنگاه عیسی جلو آمد و به ایشان فرمود: تمام اختیارات آسمان و زمین به من داده شده است. پس بروید و تمام قومها را شاگرد من سازید و ایشان را به اسم پدر و پسر و روح القدس غسل تعمید دهید٬ و به ایشان تعلیم دهید که تمام دستوراتی را که به شما داده ام٬ اطاعت کنند. مطمئن باشید هر جا که بروید٬ حتی دورترین نقطه دنیا باشد٬ من همیشه همراه شما هستم. ( انجیل متی ۲۸: ۱۸- ۲۰ )
پارسیان: نخستین نیاکان ما٬ معصوم٬ پرهیزگار و شادمان در باغی که در آن (( درخت جاودانگی )) قرار داشت٬ می زیستند٬ تا اینکه روحی شریر بصورت یک مار ظاهر شد.
هندوها: در عصر نخستین٬ انسان آزاد از شرارت و بیماری بود٬ از هر آنچه آرزو می کرد بهره مند می شد و زندگی طولانی داشت.
یونانیان: نخستین انسانها در عصر طلایی٬ برهنه و آزاد از شرارت و دردسر می زیستند و از پیوندشان با خدایان لذت می بردند.
چینی ها: روایتی داشتند درباره دوران سعادتمندی٬ یعنی زمانی که انسانها غذای فراوان داشتند٬ و در اطرافشان حیوانات در صلح بسر می بردند.
مغول ها و تبتی ها: روایات مشابه داشتند.
توتنی ها: نژاد اولیه انسان در شادی و سرور بسر می بردند.
همه نژادهای بربر: روایاتی درباره موقعیتی متمدن تر دارند.
بی تردید٬ حکایت اصلی باغ عدن را آدم برای متوشالح٬ و متوشالح برای نوح٬ و نوح برای پسرانش تعریف کرده بود٬ و در فرهنگهای ملی که بعدها پدید آمد٬ این حکایت به شیوه های متمدن و مختلف و تا حد زیادی تغییر یافت.
سخنان زن بدکار مانند یک آدم خطرناک است و هر که مورد غضب خداوند باشد در آن می افتند. ( امثال سلیمان ۲۲: ۱۴ )