عیسی به او فرمود: شمشیرت را غلاف کن. هر که شمشیر بکشد٬ با شمشیر نیز کشته خواهد شد. ( انجیل متی ۲۶: ۵۲ )
کتیبه های کهن بابلی اشارات فراوانی به (( درخت حیات )) دارند٬ و اینکه انسان تحت تاثیر روحی شریر که بصورت مار ظاهر شده بود٬ از آن درخت رانده شده بود٬ و کروبیان محافظ٬ مانع بازگشت انسان بسوی آن درخت می شدند.
از میان این کتیبه ها٬ داستان (( آداپا )) بقدری شبیه حکایت آدم در کتاب مقدس است که او را (( آدم بابلی )) نامیده اند. - (( آداپا- ذریت انسان ))٬ - (( مرد عاقل اریدو ))٬ - (( بی گناه ((٬ - سپس (( خدایان را رنجانده ))٬ - (( بواسطه دانش ))٬ - سپس (( فنا پذیر شد ))٬ - (( خوارک را نخورد ))٬ - (( بیماری را بر انسانها وارد کرد ))٬ - خدایان گفتند: (( او آرامی نخواهد گرفت ))٬ - (( آنان او را لباس عزا پوشاندند )).
دو مهر قدیمی پیدا شده که ظاهراً آنچه را که در کتاب پیدایش با کلمات بیان شده٬ در این دو مهر بصورت تصویر ارائه شده است. این مهرها که در میان الواح باستانی بابلی کشف شده و در موزه بریتانیا نگهداری می شود٬ دقیقاً به داستان باغ عدن اشاره می کند. در مرکز مهر اولی که (( وسوسه )) نامگذاری شده٬ یک درخت قرار دارد٬ در سمت راست٬ یک مرد و در سمت چپ آن یک زن میوه می چیند٬ در پشت سر زن٬ یک مار بر پا ایستاده گویی در گوش زن زمزمه می کند.
مهر دوم که (( آدم و حوا )) نام دارد٬ در سال ۱۹۳۲ توسط دکتر ای. ا. سپایرز٬ از موزه دانگاه پنسیلوانیا٬ و نزدیک دامنه تپه گاورا در ۱۸ کیلومتری شمال نینوا کشف شد. او قدمت مهر را به ۳۵۰۰ ق.م. نسبت داد و آن را قویاً دال بر داستان آدم و حوا )) دانست: یک مرد و زن برهنه در حال راه رفتن به گونه ای که گویا کاملاً مایوس و دلشکسته هستند٬ و ماری که از پس آنها می آید. قطر مهر حدود دو سانتیمتر است و بر روی سنگ حک شده٬ و در حال حاضر در موزه دانشگاه فیلادلفیا نگهداری می شود.
این اسناد کهن که در آغاز تاریخ و در مهد اولیه انسان بر سنگ و گل حک شده و در زیر عبار اعصار حفظ شده اند٬ و اکنون بیل باستانشناسان دوباره آنها را بیرون آورده٬ گواهی هستند بر اینکه ویژگیهای اصلی داستان کتاب مقدس درباره آدم٬ عمیقاً بر ذهن انسان اولیه نقش بسته بود.
وقتی مردی همسری پیدا می کند نعمتی می یابد آن زن برای او برکتی است از جانب خداوند. ( امثال سلیمان ۱۸: ۲۲ )