آنچه را که در بالاست بطلبید. ( رساله به کولسیان ۳: ۱ )
چنین به نظر می رسد که شهر اورشلیم٬ حتی پیش از براهیم٬ توسط خدا برگزیده شده بود تا یک نوع مقری الهی باشد در کره زمین تا خدا از آنجا در بین مردم کار کند. در پیدایش ۱۴: ۱۸ درباره ملیکصدق می خوانیم که در اورشلیم بود.
اگر این حدیث عبری درست باشد که ملکصدیق همان سام است که از طوفان زمان نوح جان سالم بدر برده و در زمان پاتریارخها پیرترین مرد دنیا و کاهن بوده٬ پس باید قبل از ظهور ابراهیم وی از بابل خارج شده و از طرف خدا برای تصاحب اورشلیم به آنجا رسیده باشد.
احتمالاً ملیکصدیق ابراهیم را از شهر اور٬ وقتی او هنوز کودک بود می شناخته است٬ و شاید نقشی در عزیمت او به سرزمین موعود که خدا برای کار خود برگزیده بود٬ داشته است.
اورشلیم در جنوب مرکزی سرزمین کنعان واقع بود. از یک سمت با دریای مدیترانه ۴۰ مایل و از سمت دیگر با رود اردن ۲۰ مایل فاصله داشت. از سمت غرب توسط کوهها محافظت می شد٬ در جنوب آن بیابان بود و در شرق دره اردن.
اورشلیم بر بلندی قرار داشت و از شرق و جنوب و غرب با دره احاطه شده بود. شهر از دو رشته تپه بزرگ تشکیل شده بود و بین این دو رشته دره ای قرار داشت. تپه شرقی از سه تپه کوچکتر تشکیل شده بود: جنوب شرقی٬ مرکزی و شمال شرقی. تپه غربی نیز از دو تپه کوچکتر تشکیل یافته بود: جنوب غربی و شمال غربی. اورشلیم نزدیک شاهراه ساحلی قرار داشت که تمدنهای گوناگون در آنجا با هم ملاقات می کردند. از آن نظر محلی مناسب برای کار خدا در بین قومها و ملل مختلف دنیا بود.
شهر اصلی در تپه جنوب شرقی واقع بوده است. در پای این تپه چشمه ای به نام جیحون جاری بود که به این شهر حصاردار صفای خاص می بخشید.
در تپه جنوب شرقی شهر ملکیصدق قرار داشت. تپه مرکز شرقی که موریا نامیده می شد همان مکانی بود که ابراهیم اسحاق را برای قربانی کردن به آنجا برد. باز در همین مکان بود که ۱۰۰۰ سال بعد هیکل یا معبد سلیمان ساخته شد. همچنین پس از ۱۰۰۰ سال دیگر عیسی مسیح بر تپه شمال شرقی مصلوب شد.
فاصله سرزمینهای معروف آن زمان تا اورشلیم چنین بود: از جنوب٬ مصر تا اورشلیم ۳۰۰ مایل٬ از شمال٬ آشور تا اورشلیم ۷۰۰ مایل٬ از شرق٬ بابل تا اورشلیم ۷۰۰ مایل٬ از شرق٬ فارس تا اورشلیم ۱۰۰۰ مایل٬ از شمال غربی٬ یونان تا اورشلیم ۸۰۰ مایل٬ از شمال غربی٬ روم تا اورشلیم ۱۵۰۰ مایل.
داود در ۱۰۰۰ ق.م اورشلیم را پایتخت اسرائیل ساخت. این شهر پرشکوه در ۵۸۶ق.م بدست بابلی ها منقرض گردید. در زمان عیسی مسیح اورشلیم دوباره شکوه از دست یافته اش را باز یافته بود.
گفتار بزرگان در وصف کتاب مقدس-- ویلیام گلدستون- سیاستمدار انگلیسی
در طول عمر خود افتخار آشنایی با نود و پنج نفر از مردان بزرگ را داشته ام٬ که از این عده هشتاد و هفت نفرشان پیروان کتاب مقدس بوده اند. مهر (( اصالت خاص )) بر کتاب مقدس خورده٬ و فاصله ای بی حد و حصر آن را از هر کتاب دیگری جدا ساخته است.

